Naam- en eindeloos

Back then I made a little side money writing reviews for a newspaper, and it goes without saying that when, one morning, I came across an invitation in my mailbox from a befriended, by lineage abundantly well-to-do artist-cinematographer who was commencing to make himself a name in various artistic circles, asking me to come over to his mansion where he had himself a small, private home theater installed, to watch a movie in select company, I didn't hesitate for the blink of an eye to accept. Assuming it concerned a preview of his latest work and anxiously looking forward to the result, I arrived (for the main part of the route I had taken a train out of town, subsequently I covered the last stretch along various country lanes by foot under a bright afternoon sun) on the designated date a little before the specified time on site. At the end of the in beige-colored gravel coated, lengthy driveway that, coming from the street-side fence, ended in a minor roundabout, behind which the ...

In die tijd verdiende ik wat bij door reviews te schrijven voor een krant, en toen ik op een dag in mijn brievenbus een uitnodiging van een bevriende, van huis uit erg welgestelde kunstenaar-cineast die in artistieke kringen best wel naam begon te maken, vond om in zijn landhuis waar hij een kleine thuisbioscoop had ingericht in een select gezelschap een film te komen bekijken, aarzelde ik dan ook geen moment om daar op in te gaan. Ervan uitgaande dat het om een avant-première van zijn nieuwste worp ging, en uitermate benieuwd naar het resultaat arriveerde ik (voor het grootste deel van het traject, de stad uit, had ik de trein genomen, daarna legde ik onder een stralende middagzon via allerlei landwegen het laatste stuk te voet af) op de afgesproken dag iets voor het aangegeven uur ter plaatse. Aan het eind van de lange, met crèmekleurig grind bedekte oprijlaan die vanaf het hek aan de straatkant uitmondde in een kleine rotonde, waarachter het gebouw statig en breed oprees, trof ik tw...